Kriochirurgia

Zastosowanie skrajnie niskich temperatur w celu osiągnięcia lokalnego efektu kriodestrukcji lub kriostymulacji.

Zastosowanie

• Onkologia
• Proktologia
• Dermatologia
• Kosmetyka
• Chirurgia szczękowo-twarzowa
• Chirurgia serca
• Chirurgia wątroby
• Urologia
• Weterynaria

Kriochirurgia umożliwia pełne zniszczenie uprzednio wyznaczonej objętości tkanki, zarówno na powierzchni ciała jak i wewnątrz dowolnego organu.

Używając krioaplikatora o małej średnicy możliwy jest bezpieczny dostęp do miejsca zabiegu znajdującego się wewnątrz tkanki. Oddziaływanie kriochirurgiczne w większości przypadków jest bezbolesne i nie wymaga wstępnego znieczulenia. Ognisko martwicy powstałej po zamrażaniu wywołuje minimalną reakcję wokółogniskową.
Zamrażanie "blokuje" drobne naczynia tętnicze i żylne, co umożliwia przeprowadzanie zabiegu praktycznie bez krwawień nawet w bogato unaczynionych organach. Wysoka odporność ścianek dużych naczyń na niską temperaturę, uwarunkowująca powrót normalnego przepływu krwi nawet po ich pełnym zamrożeniu, umożliwia przeprowadzenie kriodestrukcji tkanek w bezpośrednim sąsiedztwie tych naczyń.

Ogniska kriodestrukcji szybko się goją, w ich miejscu powstają delikatne blizny, osiągany jest dobry efekt kosmetyczny.

Możliwe jest zamrażanie wznów po radioterapii, chirurgii i krioterapii.

Ze względu na mało obciążający charakter zabiegu, większość przypadków może być wykonana ambulatoryjnie, co nie jest bez znaczenia dla osób starszych.