Kriostymulacja miejscowa
Zastosowanie
- Rehabilitacja
- Medycynia sportowa
- Odnowa biologiczna
Wskazania
- Choroby reumatoidalne
- Kontuzje
- Dyskopatie
- Obrzęki pooperacyjne.
- Oparzenia.
Kriostymulacja miejscowa polega na schłodzeniu określonych części ciała pacjenta parami ciekłego azotu o temperaturze ok. –150 0C.
Głównym skutkiem działania zimna na organizm w trakcie kriozabiegu jest w początkowym okresie obniżenie się ciepłoty skóry nawet o kilka stopni Celsjusza i tkanek podskórnych. Obniża się także temperatura mięśni, tylko znacznie wolniej. Następuje skurcz naczyń krwionośnych w skórze, wywołany zmniejszeniem przepływu krwi, który utrzymuje się jeszcze ok. 1 min. po zabiegu. Skutkiem tego jest gorsze zaopatrzenie tkanek w tlen i składniki odżywcze, a także zmniejsza się tempo przemiany materii oraz czynność gruczołów dokrewnych. Lecz już po ok. 4 min. po zabiegu zachodzi odwrotna reakcja. Następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, które mogą osiągnąć czterokrotnie większą wartość niż przed zabiegiem. Kilkugodzinne przekrwienie w obrębie tkanek sprzyja nie tylko lepszej przemianie materii, ale również usuwaniu z tkanek szkodliwych produktów metabolizmu.
Efekty terapeutyczne
Uśmierzenie bólu, obniżenie aktywności procesu zapalnego, obniżenie napięcia mięśni, zmniejszenie obrzęków. Poprawa stanu klinicznego i funkcjonalnego polegająca na zwiększeniu zakresu ruchomości chłodzonych stawów i wzroście siły mięśniowej. Skrócenie czasu leczenia kontuzji. Złagodzenie stanów pooparzeniowych.
tel: (022)
